Ήταν μα την αλήθεια μαγικά
τα χέρια της μητέρας. Δούλευαν αδιάκοπα, σε ρυθμούς μοναδικούς, έραβαν,
έπλεκαν, συνέθεταν, κάθε λογής κομψοτεχνήματα. Κουρτίνες, υφαντά, διακοσμητικά,
παρακαταθήκες μοναδικές της στην ανθρώπινη “υπόθεση της μνήμης”, αυτήν που συνδέει με χίλιους δυο τρόπους το
χθες με το αύριο. “Για να με θυμάστε”…
Αυτού του είδους οι παρακαταθήκες – που υπηρετούν την υπόθεση της μνήμης στον
λεγόμενο οικογενειακό κύκλο – συντηρούνται, ζουν και αναπνέουν από το
συναίσθημα. Πόσο μάλλον όταν είναι ο φορτισμένος μητρικός ρόλος αυτός που τις
τροφοδοτεί, “πάντα θα σε θυμόμαστε, ποτέ δεν θα σε ξεχάσουμε, γιατί πάντα θα
είσαι η μια και μοναδική”. Καθετί δικό σου σε θυμίζει, καθετί που σε θυμίζει
εμπεριέχει κάτι δικό σου…
Η μητέρα κάποια
στιγμή απώλεσε την καθαρή σχέση με την μνήμη, κτυπήθηκε από τη νόσο Αλτσχάιμερ,
την πλέον “επιθετική” των επιθετικών
καιρών. Η ίδια πλέον δεν θυμόταν, ήταν και είναι όμως πάντα εκεί αυτά, τα
μοναδικά της χειροτεχνήματα, όλα αυτά που αδιάκοπα δημιουργούσε για να τη
θυμούνται. Τα συστατικά του έναντι της προσωπικού χρέους, όλα εδώ! Απέμενε η
αίσθηση. Και αυτή παρούσα.
Ένα με την αίσθηση η κόρη, παιδί των αισθήσεων, εικαστικός
διακεκριμένη στον τόπο της με χρόνια καλαίσθητη παρουσία. Τακτοποίησε με
ξεχωριστή επιμέλεια, μια προς μια τις μνήμες, τις παρακαταθήκες, προσέθεσε με
την πρέπουσα συστολή και τις δικές της προσωπικές πινελιές μνήμης, συνδέοντας έτσι άρρηκτα με το
“σήμερα” τα κομψοτεχνήματα μνήμης της μητέρας. Για να εκτεθούν δημόσια. Πάντα η αίσθηση του προσωπικού χρέους –
αυτή και μόνο αυτή – εκτείνει και εξελίσσει τον κύκλο (των παρακαταθηκών), πάντα
αυτή και μόνο αυτή αποζητά να τον διευρύνει από στενό οικογενειακό σε ευρύτερο κοινωνικό. Κανόνας!
Όλα τα νοήματα είναι εδώ, αληθινά, και ως τέτοια δεν κρίνονται.
Αποκλειστικά και μόνο εκτίθενται, μοιράζονται, μεταλαμβάνονται και
απολαμβάνονται. Η ωραιότατη έκθεση χειροτεχνίας και χειροποίητων διακοσμητικών
της κυρίας (κόρης) Αλέκας Βαλιαντή με θέμα/ τίτλο “Το βελονάκι της μαμάς μου”
φιλοξενείται το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου και την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου (από τις 10
το πρωί ως τις 10 το βράδυ) στο Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο. Και, όπως καθετί το
αληθινό, αξίζει!


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου