Χρυσός Αποχαιρετισμός στον γέρο χρόνο που φεύγει: Καλές και άγιες οι χρόνιες προοδευτικές υπερβολές περί της χειραφέτησης των ανθρώπων με αναπηρία, πλην όμως - αυτές τις άγιες μέρες - "η σιωπή είναι Χρυσός"

“Μόνο με τη στήριξη ιδιωτών και εταιρειών θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να προσφέρουμε Δύναμη, Χαρά και Ελπίδα στα παιδιά μας!”

Αντλώντας (και εμείς) την απαραίτητη Δύναμη, Χαρά και Ελπίδα από την ως άνω συγκλονιστική  δήλωση της κυρίας προέδρου του συλλόγου ατόμων με αναπηρία της Εθνικής Τράπεζας κατά τη διάρκεια της αφιερωμένης στις οικογένειες των τραπεζικών με παιδιά με αναπηρία λαμπερής χριστουγεννιάτικης εκδήλωσης του συλλόγου, αποφασίσαμε να αποτινάξουμε το ψευδό-προοδευτικό μας προσωπείο και να γράψουμε – επιτέλους – τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν θα το επαναλάβουμε, από τη νέα χρονιά θα επανέλθουμε προοδευτικά στα ζωτικά ψεύδη που (σας) συνηθίζουμε. 

Καλές και άγιες οι προοδευτικές υπερβολές περί αυτοπροσδιορισμού, κοινωνικού μοντέλου, χειραφέτησης και όλα τα θεωρητικά σχετικά, όμως ενώπιον της υπαρκτής δυνατότητας εταιρειών και ιδιωτών να εκπληρώνουν τις “άγιες μέρες” όλες τις ευχές των παιδιών με αναπηρία “η σιωπή είναι Χρυσός”. Στον ιερό ρόλο της εκλεκτής δια-μεσολαβήτριας μεταξύ της εταιρικής θείας δύναμης και των απεγνωσμένων για μια δόση δύναμης, χαράς και ελπίδας παιδιών με αναπηρία, η πρόεδρος του συλλόγου πιστοποιεί την θεία εταιρική παντοδυναμία με τον πλέον αδιάψευστο τρόπο: “Το έργο μας πρέπει να γίνει γνωστό σε κάθε άκρη της χώρας. Μπορούμε να εκπληρώσουμε και εκπληρώνουμε όλες τις ευχές των παιδιών με αναπηρία που φτάνουν στο γραφείο μας αρκεί να πληρούν τα κριτήρια”   

“Καθετί που λάμπει δεν είναι Χρυσός”, μπορεί να είναι και τροβαδούρος – άγγελος του θείου θελήματος, ιδιοφυής - ιδανική λοιπόν υπό την συγκεκριμένη (συμβολική) έννοια η επιλογή του τραγουδιστή της αγάπης λαμπερού Τέρη Χρυσού για να προσφέρει στη φετινή γιορτή τις απαραίτητες μουσικές νότες συγκίνησης. Ιδιοφυές – ιδανικό και το μήνυμα που απευθύνθηκε από τα αγγελικά (σαρκώδη) του χείλη: “Μεγάλη η τιμή που μου έγινε να τραγουδήσω για τα παιδιά αυτά. Θεωρώ πως όλοι μας μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά αυτά που έχουν πραγματική ανάγκη, διότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο απ´ τα υγιή παιδικά χαμόγελα”.

**Ας αποχαιρετήσουμε με το μεγαλύτερο μας, το πιο αληθινό, το πιο πηγαίο, το πιο υγιές, το πιο χρυσό μας χαμόγελο τον χρόνο που φεύγει (σκάστε και στα γέλια αν το θέλετε, καλό κάνουν), ώστε να εισβάλλουμε ανανεωμένοι στον κυριαρχούμενο από την διεκδίκηση των ζωτικών προοδευτικών μας ψευδών διαρκή χρόνο που ενώπιον μας έχουμε. Μη γκρινιάξετε αυτές τις κάνα δυο μέρες, η σιωπή είναι χρυσός, κάντε και καμιά ευχή, ποτέ δεν ξέρετε, και από του χρόνου (αν δεν ευοδωθεί) …εδώ θα είμαστε.