Έρωτας για την ζωή, η υπέρτατη επαναστατική αξία, η μία και μοναδική διαφυγή από τη σκυλίσια ζωή: "Γεννήθηκε ιππότης/ του έρωτα στρατιώτης..."

Τι να κάνουμε; Τίποτε άλλο από τα πάντα. Τίποτε άλλο από το να γίνουμε ένα με το πιο επαναστατικό ερώτημα όλων των εποχών. Αυτό μόνο…

Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα, η ενσυνείδητη ταύτιση με την υπέρτατη επαναστατική αξία του είναι το ισοδύναμο της απάντησής του, το ερώτημα καθαυτό και μόνο είναι η μόνη καθαυτή απάντησή του. Έρωτας για την ζωή – τι να κάνουμε; -η υπέρτατη επαναστατική αξία, η γενεσιουργός όλων των επαναστατικών αξιών.

Εκεί που δεν μπορεί να “μιλήσει” η πεζή γραφή “μιλάνε” οι ποιητικοί στίχοι, περί της υπέρτατης επαναστατικής αξίας το πιο κάτω ταχύ-ποίημα (δυο τετράστιχες στροφές) τα λέει όλα:

1. Γεννήθηκε ιππότης/ του έρωτα στρατιώτης/ και ας είναι επαρχιώτης/ ο Ούγκι* ο Ξυλοτυμπιώτης**

*Ούγκι: Όμορφος σκύλος ράτσας

**Ξυλοτύμπου: Κυπριακό χωριό

2. Στο νου του μια εικόνα/ η υπέροχη Σιμόνα*/ τον ξέχασε τον Ντόνα**/ μονάχο μέσα στον χειμώνα

*Σιμόνα: Όμορφη σκυλίτσα ράτσας

**Ντόνας: Παρατσούκλι του αφεντικού που τον υποχρεώνει σε σκυλίσια ζωή. 

  

Και εκεί που όλη του η χαρά είχε αρχή και τέλος της τα κέφια του “αφεντικού”, από τη μια στιγμή στην άλλη ο όμορφος σκύλος ράτσας απελευθερώθηκε, ξέχασε τελείως τη ράτσα του και την εκπαίδευσή της, όλος ο κόσμος του έγινε ο έρωτάς του, και ο έρωτάς του έγινε ο κόσμος όλος.

Και εμείς; Τι να κάνουμε; Χωρίς πιστό σκύλο πλέον να ζει αποκλειστικά και μόνο αναμένοντας τα παραγγέλματά μας; Ήδη το κάνουμε. Θέτουμε εαυτούς απέναντι, καταρχάς, στο πιο επαναστατικό ερώτημα όλων των εποχών, προσδοκώντας στη συνέχεια να γίνουμε ένα με αυτό. Την αξία του…