Αναζητώντας τον ακριβέστερο δυνατό, τον ΟΡΙΣΜΟ-ΣΗΜΑΙΑ, της πάρα πολύ δύσκολης στον ορισμό της, της πολυσήμαντης έννοιας του ΤΙΠΟΤΑ

Αποτελεί το βασικό συνήθως χρώμα για τις χώρες που είναι είτε νησιωτικές, είτε έχουν εκτεταμένη ακτογραμμή. Ο λόγος (προφανώς) για το μπλε. Το οποίο φέρεται να συμβολίζει τη δικαιοσύνη, την ευημερία και την επιμονή.

Γουστάρετε χρώματα – σύμβολα της ειρήνης, της αγνότητας, της αθωότητας για να τα κάνετε σημαία σας; Ένα είναι, ποιο άλλο από το λευκό. Ένα και το χρώμα – σημαία του συνδυασμού δύναμης, ανδρείας και αντοχής, πρόκειται για το κόκκινο. Σε ότι δε αφορά τον χρηστικό συνδυασμό της γενναιότητας με κάποια εθνική κληρονομιά που από κάποιους απειλητικούς εχθρούς πρέπει να προστατευθεί, αυτό είναι το μαύρο. Πλούτος, γονιμότητα, αναπτυγμένη γεωργία έχουν ως σημαία (της σημαίας) τους το ελπιδοφόρο πράσινο, χρώμα-σύμβολο του ήλιου που θρέφει τα σπαρτά και εγγυάται την αφθονία είναι το πολύ συνηθισμένο στις σημαίες των αφρικανικών χωρών κίτρινο.

Μεταξύ μας, όλα τα παραπάνω χρωματικά “γούστα” ισχύουν στο περίπου, γι’ αυτό και αποκτούν λιγάκι διαφορετικό νόημα όταν συνδυάζονται. Άλλου είδους σύμβολο – σημαία είναι ένα χρώμα από μόνο του και άλλου είδους όταν φέρεται να μετέχει σε μια ευρύτερη χρωματική ομάδα. Αντιληπτό, για παράδειγμα, ως μέρος της ενότητας των παν-αφρικανικών χρωμάτων το της “δύναμης, ανδρείας και αντοχής” κόκκινο, γίνεται το αίμα που ενώνει όλους τους αφρικανούς. Αντίστοιχα το μαύρο υπό την ίδια (παν-αφρικανική) έννοια είναι απλά και μόνο το χρώμα-σύμβολο της αφρικανικής φυλής, το πράσινο είναι μόνο ο φυσικός πλούτος, και το κίτρινο είναι απλά και μόνο (χωρίς δευτερογενείς ερμηνείες) ο ήλιος.

Ακόμα πιο χαρακτηριστική είναι η νοηματική απόκλιση ανάμεσα στο κάθε χρώμα – σύμβολο ανά σημαία και στο κάθε χρώμα – σύμβολο ανά ενότητα, αν εξεταστεί στο πλαίσιο της παν-αραβικής ενότητας. Σε αυτή την εξεταστική περίπτωση, η ενιαία πλέον έννοια – σημαία του κάθε χρώματος/συμβόλου, δεν είναι καν υπό-ενότητα/ υπό-έννοια της έννοιας/συμβόλου ανά σημαία. Το πράσινο χρώμα όχι πλέον ως πράσινο σκέτο αλλά ως συμμέτοχο της ενότητας των παν-αραβικών χρωμάτων συμβολίζει το Χαλιφάτο των Φατιμιδών, το λευκό συμβολίζει το Χαλιφάτο των Αββασιδών, το δε κόκκινο τους άραβες ηγέτες της Δύσης (Μαγκρέμπ) και της Ιβηρικής χερσονήσου. Όλα μαζί (φέρονται να) δηλώνουν εννοιολογικά την αραβική ενότητα, όπως όλα μαζί ιδωμένα ως παν-αφρικανικά (προηγούμενη παράγραφος) φέρονται να δηλώνουν την αφρικανική ταυτότητα.

Σημαίες με σχέδια στη γωνία, με τρίγωνο, με οδόντωση. Σημαίες με διάφορα είδη σταυρών (κλασικό, σκανδιναβικό, χιαστό). Σημαίες δίχρωμες, τρίχρωμες, σημαίες με οριζόντιες ή και κάθετες λωρίδες, σημαίες με διαγώνιες λωρίδες να τις διχοτομούν. Σημαίες τετραμερείς (διαιρεμένες σε τέσσερα ίσα μέρη) ή με πλαίσιο (των οποίων το κεντρικό χρώμα περιβάλλεται από άλλο χρώμα), σημαίες με χρώματα – σημαίες και χρώματα, παραπλήσιες/παραπλήσια ή και ίδιες/ίδια, που μπορούν να είναι και κατά περίπτωση να σημαίνουν τα πάντα. Πιθανώς, πολύ πιθανώς, αυτός και να είναι ο ακριβέστερος δυνατός ορισμός, ο ορισμός - σημαία της πολύ δύσκολης στον ορισμό της έννοιας του ΤΙΠΟΤΑ!