Όταν το ατελείωτο
γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού παντρεύεται με το ανόθευτο λευκό της
πέτρας και των ανακλάσεών της.
Όταν η αίσθηση
γαλήνης γίνεται Ένα με την αίσθηση δύναμης.
Όταν το οριζόντιο
συνυπάρχει ιδανικά με το κάθετο.
Τότε και μόνο τότε,
η λέξη ανακαλύπτει το νόημά της.
Ποια λέξη; Ποιο
νόημα;
WELCOME
*Για να αποκτήσουν
πραγματικό νόημα όλες οι πιο πάνω λέξεις και να μην είναι ένα ακόμα τυπικό και
ανόητο δείγμα ποιητικού οίστρου, θα πρέπει να υπερβούμε το “όταν” και με
ακρίβεια όσο το δυνατόν μεγαλύτερη να εξηγήσουμε το “πώς” της ιδανικής
συνύπαρξης του οριζόντιου με το κάθετο. Είναι πρακτικώς αδύνατο να το
επιτύχουμε με μέτρο συμβατικό, οι υπερβάσεις – από το “όταν” στο “πώς” – εκ της
φύσης τους απαιτούν μέτρο σκέψης υπερβατικό, τέτοιο που να μπορεί να διατρέξει
και συνάμα να πυκνώσει τον χώρο-χρόνο. Ας το επιχειρήσουμε:
Ύψους επτά μέτρων το άνοιγμα στο βουνό. Μια τεράστια
πέτρα παραδίπλα ωσάν φτιαγμένη για να του ταιριάζει πλήρως. Κατηφορική η πρόσβαση
στα ενδότερα, ίδια με τσουλήθρα. Στον τερματισμό, η “στολισμένη” με εκατοντάδες
σταλακτίτες και σταλαγμίτες εντυπωσιακή αίθουσα κόβει την ανάσα. Οριακή
αίσθηση…
Δυο κομμάτια βράχου αντικριστά μέσα στη θάλασσα σε
απόσταση λίγων μέτρων, οριακά μπορεί ανάμεσά τους να περάσει ένα μικρό
πλεούμενο. Ο νους τρέχει στην Οδύσσεια, θα μπορούσαν στα σίγουρα αυτά τα δυο
κομμάτια να είναι οι πέτρες που ο τυφλωμένος Πολύφημος εκτόξευσε στον “Κανένα”
προσπαθώντας ύστατη ώρα να εμποδίσει τη διαφυγή του…
Υπήρξε άραγε ο Πολύφημος, αυτό το ανθρωπόμορφο τέρας
με το μάτι στο μέτωπο που έτρωγε ανθρώπους; Όχι βέβαια, δεν ήταν παρά ένα ακόμα
πλάσμα της ποιητικής φαντασίας. Υπάρχει όμως το φτιαγμένο ακριβώς στα μέτρα της
ποιητικής φαντασίας ιδανικό σπήλαιό του και αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου
φανταστικό…
*Όταν έχουμε αληθινά αγαπήσει, θέλουμε ακατανίκητα
να το μοιραστούμε, θέλουμε όλοι να ξέρουν την μοναδικότητα αυτού που αγαπήσαμε.
Όμως ο τρόπος που το επιδιώκουμε, ο τρόπος που αποδίδουμε την μοναδικότητα του
περιεχομένου αυτής της (αληθινής) αγάπης, είναι κατ’ ανάγκη μοναδικός,
υποχρεωτικά δικός μας. Το “όταν” δεν μπορεί να γίνει ποτέ ακριβές Ένα με το “πώς”,
το μέτρο της υπέρβασης δεν μπορεί ποτέ να είναι τόσο ακριβές ώστε να μεταδοθεί
ως “αντικειμενικό”. Αυτό και μόνο που με ακρίβεια μπορεί, είναι να
εμπνεύσει και άλλους να το αγαπήσουν με
την μοναδικότητα που του πρέπει και αληθινά να το διεκδικήσουν.
ΠΡΟ-ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ: Σε λίγες μέρες, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.iraklia.org θα
δοθεί η δυνατότητα σε όσους και όσες ενδιαφέρονται, να "συναντηθούν" με την
αληθινή αγάπη μας για την δική μας μοναδική “βασίλισσα” των Μικρών Κυκλάδων. Το “πώς” θα την νιώσουν, το “πώς” θα την αναγνωρίσουν,
είναι του καθενός και της καθεμιάς προσωπική υπόθεση. Τίποτε άλλο από μέρους
μας μέχρι τότε, εκτός από ένα εκ βάθους
καρδιάς βγαλμένο – της κάθε γλυκιάς προσμονής συνοδευτικό - “YOU ARE WELCOME”. 



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου