Να φωτίσω τις αιτίες που με αφήνουνε μισό…
Είναι 100% βέβαιο –
με το συμπάθιο αλλά βαριόμαστε πολύ τις εξηγήσεις και τα “επιχειρήματα” όταν
γράφουμε το κατ’ εμάς προφανές/αυτονόητο – ότι η σημερινή της πλατείας
Συντάγματος αντί-κυβερνητική συγκέντρωση με κεντρικό της σύνθημα το “Παραιτηθείτε” ενέχει (και) το στοιχείο του “αυθόρμητου”.
Άνθρωποι δηλωμένα (από τους εαυτούς τους) αγανακτισμένοι δημιούργησαν και
διέχυσαν το μήνυμα στο συνήθη χώρο και με τον συνήθη τρόπο – μέσα κοινωνικής
δικτύωσης, το ατελείωτο γνωστό πάρε δώσε από like - που τα μηνύματα στους καιρούς μας
δημιουργούνται και διαχέονται. Εξίσου (100%) βέβαιο είναι ότι από τη στιγμή που
η συγκέντρωση αποτέλεσε γεγονός/event (ορισμένο στον χώρο και στον χρόνο) κάποιοι/κάποιες από αυτούς/αυτές
που ανέλαβαν να το “εκπροσωπήσουν” στα ΜΜΕ δεν μπορεί παρά να ανήκουν στους
κινούμενους εντός του πεδίου της επαγγελματικής πολιτικής, είτε ως στελέχη είτε
μια ζωή “της προσκολλήσεως”. Άρα: Και αυτοί/ αυτές που δηλώνουν ότι αυθόρμητα
δημιούργησαν και διέχυσαν το κεντρικό μήνυμα “παραιτηθείτε”, αλλά και οι “κυβερνητικοί”
που δηλώνουν ότι η συγκέντρωση με κεντρικό αυτό το μήνυμα “κινητοποιείται” και
από κινούμενους εντός πεδίου επαγγελματικής πολιτικής, δε λένε τίποτε άλλο από
το προφανές και αυτονόητο. Η μόνη διαφορά των πρώτων από τους δεύτερους είναι
ότι οι πρώτοι λένε πράγματι την αλήθεια ενώ οι δεύτεροι απλώς δε λένε ψέματα. Μόνη
μεν αυτή η διαφορά όχι όμως και μικρή…
Να φωτίσω τις αιτίες που με αφήνουνε μισό…
Είναι άλλο πράγμα -
έχει πράγματι διαφορά - να λέγεις την αλήθεια, και άλλο να μη λέγεις
ψέματα. Η δεύτερη “ιδιότητα” ασκείται
και αναγνωρίζεται από επαγγελματίες της πολιτικής και παρατρεχάμενους, υπακούει
δε στην αρχή μονά – ζυγά (και τα ναι και τα όχι) δικά μας. Στην συγκεκριμένη
περίπτωση της σημερινής συγκέντρωσης, το κομμάτι των επαγγελματιών (και
παρατρεχάμενων) που σχηματικά εντάσσουμε στην πλευρά των “παραιτηθείτε” έχει
μόνο να κερδίσει από τη συμμετοχή και τίποτε να χάσει μιας και η συγκέντρωση λογίζεται
ως αυθόρμητη. Όμως λίγο (οφείλει να) μας ενδιαφέρει αυτό το κομμάτι, το μείζον
ενδιαφέρον εξ ορισμού (οφείλει να)
εστιάζει στο κομμάτι των επαγγελματιών (και παρατρεχάμενων) που ασκούν την
κυβερνητική εξουσία.
Να φωτίσω τις αιτίες που με αφήνουνε μισό…
Μονά – ζυγά δικά
τους. Απλώς μη λέγοντας ψέματα ότι στη συγκέντρωση που έχει ως κεντρικό μήνυμα
(προσοχή! άλλο μήνυμα και άλλο αίτημα) την παραίτησή τους μετέχουν και
επαγγελματίες πολιτικοί τους αντίπαλοι, προετοιμάζουν τις δυο όψεις αλήθειας της
επόμενης μέρας. Η συγκέντρωση ήταν υποκινούμενη, και άρα - υπό την έννοια της
αυθόρμητης έκφρασης διαμαρτυρίας - σα να μην έγινε ποτέ (σε περίπτωση που η
προσέλευση είναι μεγάλη). Η προσπάθεια της υποκίνησης “έπεσε στο κενό” – από τα
πολύ αγαπημένα μας κλισέ ετούτο στους κενούς νοήματος τρέχοντες καιρούς μας της
ασημαντότητας - άρα ο κόσμος “καταλαβαίνει”
και εξακολουθεί να στηρίζει την κυβέρνηση (σε περίπτωση που η προσέλευση κρίνεται
ως μικρή). Για να είμαστε απολύτως ακριβείς: Η προσέλευση θα κριθεί και ως
μικρή και ως μεγάλη, ανάλογα με τον τύπο της συζήτησης και ποιοι “θα την
κρίνουν”, θα συνεχίσει να κρίνεται δε ως προς το μέγεθος της (και όχι μόνο) για
κάποιο χρονικό διάστημα μέσω των like των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Έχουν ήδη δοθεί οι προληπτικές
ερμηνείες – άρα και το πεδίο των κρίσεων - για την κάθε περίπτωση…
Να φωτίσω τις αιτίες που με αφήνουνε
μισό…
Αναστενάζει
πανηγυρίζοντας και πανηγυρίζει αναστενάζοντας στις πλατείες τούτα τα χρόνια της
ασημαντότητας η (νέο) ελληνική ιδιαιτερότητα, έχοντας προηγουμένως στα μέσα
κοινωνικής δικτύωσης κατακτήσει και υπονομεύσει συνάμα το δικαίωμα της στον
όποιο αυθορμητισμό. Το λαϊκιστικό ΜΗΔΕΝ
που φέρεται σήμερα να την κυβερνά χρησιμοποιώντας τις πλέον τυπικές
καθεστωτικές μεθόδους δεν είναι η αιτία της καθυστέρησής της αλλά η πλέον
αντιπροσωπευτική εικόνα της. Δεν θα ήταν δυνατόν να συμβαίνει διαφορετικά. Σε
μια κοινωνία οι εκφράσεις αγανάκτησης της οποίας πηγάζουν αυθόρμητα
αποκλειστικά και μόνο από τα μέσα της κοινωνικής δικτύωσης, είναι προφανές/ αυτονόητο
ότι δεν συνιστούν παρά το αποτέλεσμα και την αιτία συνάμα (ο ορισμός του υποκατάστατου) της απουσίας αληθώς
αναπτυγμένων μέσα στα χρόνια κοινωνικών δικτύων.
Η πλατεία μπορεί να είναι πράγματι γεμάτη (αυθόρμητα) μα χωρίς νόημα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου