Κρίνετε: "Εξαγνισμένα από το χρόνο/ κυκλοφορούν μέσα στα ερείπια γνώριμα, ηχηρά ονόματα/ αναδίδοντας την άπιαστη μυρωδιά του Τίποτα"

Η πιο δύσκολη όλων των εποχών επιχείρηση. Η μόνη που διεκδικεί να αντέξει στον χρόνο. Αυτή που επιχειρεί να συμπυκνώσει τα πάντα παντός καιρού σε πέντε δέκα προτάσεις ή και λέξεις. Όλες οι άλλες μπροστά της – μα την αβάσταχτη ελαφρότητα του επιχειρηματικού των ανθρώπων “είναι” – ένα τίποτε.

Ανταλλαγή παρουσίας: Η μαθηματικός και ποιήτρια Χριστίνα Φίλη δεν ανήκει στο club των πολύ διακεκριμένων Ελλήνων ποιητών, την δε ποιητική της ύπαρξη ποτέ δεν συνόδευσαν χαρακτηρισμοί ή προσδιορισμοί (της ρωμιοσύνης, του Αιγαίου, της θάλασσας γενικώς, της αριστεράς, της πατρίδας, του βουνού και του κάμπου), είναι απλά και μόνο ποιήτρια. Ποιο άραγε το δικό της μερτικό επιτυχίας στην πιο δύσκολη όλων των εποχών επιχείρηση, στη μόνη που εκ της ύπαρξής της διεκδικεί εσαεί να μπορεί να αντέξει στον χρόνο διότι έτσι και μόνο έτσι το “θέλουν” όσοι την ασκούν;

Εκτιμώντας – αυθαίρετα, το ομολογούμε - ότι η εκλεκτή μαθηματικός (από το 1993 αντεπιστέλλον μέλος της διεθνούς ακαδημίας ιστορίας των επιστημών) έχει εντός της ανταλλάξει την ιδέα της μαθηματικού με την εκλεκτότερη (ευρύτερη) της ποιήτριας, νιώθουμε βαθιά την υποχρέωση να την συστήσουμε (έστω στους πολύ λίγους που θα μπορέσουν να καταλάβουν) ως μια από τις ελάχιστες πράγματι εκλεκτές ποιητικές παρουσίες του νεοελληνικού τίποτε. Οι πολλοί που αδυνατούν να συλλάβουν τον πιο πάνω – αυθαίρετο, το ομολογούμε – συσχετισμό, ας αρκεστούν στο σχήμα λόγου που έπεται: Η άσκηση της πλέον δύσκολης όλων των εποχών (νοητικά) επιχείρησης, δεν μπορεί παρά να προϋποθέτει την διακεκριμένη άσκηση έως τα όρια της υπέρβασής τους των πιο δύσκολων ανάμεσα στις δύσκολες – τι νομίζετε για τα μαθηματικά; - μεταξύ των επιχειρήσεων. Ακόμα πιο απλά; Η πραγματική ποίηση – καμιά σχέση με τα ηρωικά και πένθιμα, ερωτικά και κίβδηλα – που μπορεί πράγματι να αναμετρηθεί με τον χρόνο, δεν είναι παρά υπόθεση ανώτερης μαθηματικής σκέψης, μαθηματικού τρόπου σκέψης αν το προτιμάτε, καμιά σχέση δεν έχει με τους απασχολούμενους “περί τα φιλολογικά”.

*Στη Ρωμαϊκή Αγορά. Πέντε στίχοι όλοι και όλοι. Από την “ανταλλαγή παρουσίας” της Χριστίνας Φίλη (εκδόσεις ΣΜΙΛΗ, 2001). Συμπυκνώνει άραγε κάτι που να αξίζει πράγματι να συμπυκνωθεί με τρόπο που κάτι πέραν του συνήθους τίποτε – ώστε να μπορεί να αντέξει στον χρόνο - σημαίνει; Κρίνετε:  

Εξαγνισμένα από το χρόνο

Κυκλοφορούν μές στα ερείπια

Γνώριμα, ηχηρά ονόματα

Αναδίδοντας την άπιαστη

Μυρωδιά του τίποτα.