Ηρωικές Συνταγές: Λεμονάδα από λεμόνι φυσικό! Από χέρι Ήρωα κομμένο, χέρι ηρωικό και για τα πάντα αποφασισμένο...

Ρίξτε τους προσεκτική ματιά. Είναι σημερινές φωτογραφίες. Λίγων μόλις ωρών. Αποτυπώνουν στο ακέραιο την υπερηφάνεια που φουσκώνει τα στήθια μας. Ως εκ τούτου νιώθουμε ιερό το χρέος να τις μοιραστούμε μαζί σας.

Νωπά τα τραύματα στα δάκτυλα, όμως ο πόνος ανεπαίσθητος. Γιατί άξιζε τον κόπο και με το παραπάνω. Ενάντια σε όλα τα δεδομένα – η ζέστη πνιγηρή, η λεμονιά μας πανύψηλη, ο αναρριχητής υπέρβαρος – αποστολή εξετελέσθη!

Επρόκειτο περί διερευνητικής αποστολής, μιας και ο καιρός για την πραγματική και μεγάλη δεν έχει ακόμα φτάσει. Ναι μεν αργούν τα λεμόνια, όμως όταν με το καλό θα έρθουν οι μέρες τους θα πρέπει να υπάρχει και το χέρι που θα τα κόψει. ΝΑΙ, αυτό το χέρι το πληγιασμένο τις πληγές του οποίου φωτογραφίσαμε, αυτό το χέρι που σήμερα το απόγευμα επιχείρησε δοκιμαστικά/ διερευνητικά για να είναι πανέτοιμο τη στιγμή εκείνη που θα χρειαστεί να τα κόψει.

Χέρι Ήρωα για τα πάντα αποφασισμένο! Πανέτοιμο να πληρώσει το τίμημα που η αγνόηση των συμβατικών δεδομένων επιφέρει. Λόγω του πολύ μεγάλου ύψους της λεμονιάς αναγκαία η αναρρίχηση μιας και τα καλά και μεγάλα βρίσκονται προς τα πάνω. Λόγω ζέστης πνιγηρής χαυνωμένος ο νους, ανίκανος να εστιάσει σε εκείνες τις κρίσιμες λεπτομέρειες που προληπτικά ακυρώνουν τις πιθανότητες του ατυχήματος. Κάμποσα παραπάνω τα κιλά από τα πρέποντα, πάτημα σε κλαράκι αδύναμο και μόνο (μη υποστηριζόμενο από τα άλλα), πώς να αντέξει, πτώση μετά γδούπου και γέλιου ηχηρού παρά την προσπάθεια των δάκτυλων ύστατη ώρα να την αποτρέψουν.

“Τα ήθελες και τα έπαθες. Τι ηλιθιότητες είναι αυτές που κάνεις;”  

Πόσοι μα την αλήθεια Ήρωες έχουν ακούσει τη συγκεκριμένη φράση ή κάποια άλλη παρόμοια από δικούς τους ανθρώπους. Και, αυτό δα έλειπε, όλοι μα όλοι (μας) την προσπερνάνε (προσπερνάμε) – αθάνατη ηρωική ψυχή – με το αφ’ υψηλού χαμόγελο της συγκατάβασης. Έτσι ακριβώς και εμείς, με το λεμόνι – έπαθλο στο χέρι μας που ακριβώς με την πτώση ήρθε και μας συνάντησε στο κεφάλι, λίγη σημασία δώσαμε στην περί της ηλιθιότητάς μας οικεία παρατήρηση, μια μόνο ματιά στα της χείρας μας παράσημα του ηρωισμού (αυτά που και εσείς πλέον μπορείτε να θαυμάσετε στις φωτογραφίες) ήταν υπέρ-αρκετή για να την γλυκό αγνοήσουμε. Αχ, γλυκά μου και απροστάτευτα γυναικόπαιδα…

*Η φυσική λεμονάδα που θα απολαύσετε στο Εγκώμιο όσοι και όσες μικροί/ μικρές (αχ γλυκά μου και απροστάτευτα γυναικόπαιδα) και/ή μεγάλοι/ μεγάλες τιμήσετε τις επιλεγμένες κινηματογραφικές προβολές από Σεπτέμβρη είναι από την πλουσιότατη σοδειά του περασμένου Χειμώνα, η φρέσκια τις δυνατότητες συλλογής της βασικής πρώτης ύλης της οποίας με άκρατο ηρωισμό σήμερα το απόγευμα διερευνήσαμε θα περιμένει ακόμα κάνα δυο μήνες. Σε ότι αφορά το περιεχόμενο των ταινιών – αρκεστείτε σε αυτό προς το παρόν – για λόγους ασφαλούς θέασης και αποφυγής των ατυχημάτων θα είναι ξένο προς οτιδήποτε το ηρωικό, θα είναι όλες τους ταινίες τέχνης δοσμένες  στην διαλεκτική – “τα ήθελες και τα έπαθες, τι ηλιθιότητες είναι αυτές που κάνεις;” – των πραγμάτων απόδοση και κατανόηση. Άλλωστε, για όσους και όσες εθισμένους/ εθισμένες δεν μπορούν ούτε στιγμή δίχως την ηρωική δόση τους, τα τραύματα στα δάκτυλα του χεριού θα είναι στα σίγουρα ακόμα νωπά και εμείς εκεί παρόντες ώστε να μπορέσουν ηρωικά και λεύτερα να τα αγγίξουν και να την μεταλάβουν.  

Συνύπαρξη ιδανική του ξινού (λεμόνι) με το γλυκό (ζάχαρη). Αυτό ήταν, είναι και πάντα θα είναι το ηρωικό μυστικό για την ιδανική/ δροσιστική φυσική λεμονάδα. Καμιά σχέση με το διακριτά αλμυρό που έτερη δια των χειρών ηρωική απασχόληση - ικανή και αυτή, αν πεισματικά επαναλαμβάνεται να καταπληγιάσει τα δάκτυλα - παράγει ως αποτέλεσμα...