"Αυτό είναι το πιο σπουδαίο αποδεικτικό στοιχείο που ακούσαμε μέχρι τώρα": Σημεία αναφοράς - όποια και να είναι, αρκεί να υπάρχουν - για να μη χάνεστε στις αναζητήσεις σας (και έτσι να μπορούν πια οι ένορκοι να...)

Ο Άσπρος Κούνελος φόρεσε τα γυαλιά του. “Από πού να αρχίσω, με την άδειά σας, Μεγαλειότατε;” ρώτησε. “Άρχισε από την αρχή” είπε σοβαρά ο Βασιλιάς “και προχώρησε ως το τέλος. Μετά σταμάτα”.

Αυτοί ήταν οι στίχοι που διάβασε ο Άσπρος Κούνελος:

Μου είπαν πως πήγες και την έπιασες/ και πώς μ’ εκείνον με κουβέντιασες.

Αυτή με παρουσίασε ως καλή ψυχή/ Αλλά πως από κολύμπι δεν σκαμπάζω γρι.

Μήνυμα τους έστειλε πως δεν επήγα (Το ξέρουμε δα πως είναι αλήθεια):

Αλλά αν αυτή το θέμα πιέσει εν τω μεταξύ/ Τι θα απογίνεις άραγε εσύ;

Της έδωσα μια, δυο έδωσα σ’ αυτόν/ μας έδωσες τρεις ή και πιο πολλές.

Και όλες ξαναγύρισαν σε σένα απ’ αυτόν/ Αν και ήτανε δικές μου πριν, όλες αυτές.

Αν τύχει και μπλεχτούμε ή εγώ ή αυτή/ στην υπόθεση αυτή τη σκοτεινή.

Πιστεύει πως θα τις αφήσεις να πάνε στο καλό/ όπως κάναμε κι εμείς παλιότερα θαρρώ.

Η άποψή μου ήταν πως εσύ πια ήσουν (Προτού οι νευρικές κρίσεις την τσακίσουν)

Το εμπόδιο που μπήκε ανάμεσά μας/ Εννοώ, αυτόν, εμάς και τα παιδιά μας.

Μην τον αφήσεις να καταλάβει ούτε τόσο/ Πως της άρεσαν – δεν ξέρω πόσο!

Γιατί αυτό θα είναι το δικό μας μυστικό/ που θα το ξέρουμε μονάχα εσύ κι εγώ.

“Αυτό είναι το πιο σπουδαίο αποδεικτικό στοιχείο που ακούσαμε μέχρι τώρα” είπε ο Βασιλιάς, τρίβοντας τα χέρια του “και έτσι μπορούν πια οι ένορκοι να…”

*Πάντα, όταν αναζητείτε αποδεικτικά για να κατανοήσετε τα θαύματα που νιώθετε να ξετυλίγονται μπρος, πίσω, δεξιά, αριστερά, και πάντοτε μα πάντοτε ερήμην σας, μη παραλείπετε να ξεκινάτε από το πιο σπουδαίο αποδεικτικό που μέχρι την στιγμή εκείνη παρατίθεται ενώπιον σας. Σαν αυτό που ενδεικτικά αντιγράψαμε - ώστε να το έχετε στη διάθεσή σας και να μπορείτε ως μέτρο σύγκρισης πάντοτε μα πάντοτε να το χρησιμοποιείτε – από την σοφή “Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων”.